Eed van Hippocrates

Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld, zei ik tegen de huisarts

1
1987

Ik was laatst bij de dokter. Niets ernstigs hoor. Het gaat juist heel goed met me. Maar als diabetespatiënt ga je een paar keer per jaar voor controle naar de huisarts. Daarnaast wilde ik het hebben over het afbouwen van mijn medicijnen. Mijn huisarts was het daar niet helemaal mee eens. Dat was jammer voor hem. Ik was namelijk al gestopt met de insuline en de rest van de medicijnen nam ik nog slechts minimaal.

bloedprikken om bloedsuikerwaarde te controlerenToen ik vertelde dat ik geen insuline meer gebruikte, schrok mijn huisarts. Hij begon er zelfs een beetje van te stotteren. Of ik wel begreep wat de risico’s waren.
“Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld,” antwoordde ik. “Ik voel me energieker. Slaap beter.” Ik moest lachen. Ook dat doe ik vaker de laatste tijd.

Mijn lachen stelde de huisarts wat gerust. Maar tegelijkertijd vroeg hij zich af wat er dan gebeurd was waardoor ik mijn medicijnen niet meer nodig had.
“Keto,” zei ik. De huisarts had aan dit ene woord genoeg. Hij was bekend met het ketogeen dieet. Hij knikte voortdurend instemmend toen ik hem vertelde over mijn nieuwe eetpatroon. Vooral toen ik het had over de heerlijke maaltijden die ik de afgelopen tijd had gegeten. Want dat is misschien nog wel het prettigste aan het ketogeen dieet; het is vooral ook lekker eten!

steak met saus en groene asperges op een wit bord“Je bent dus bekend met het ketogeen dieet?” vroeg ik mijn huisarts ten overvloede. Hij knikte. Toen stelde ik hem de vraag waarom hij me dat dan nooit had aangeraden maar mij steeds nieuwe medicijnen voorschreef. Het antwoord kwam na enig aarzelen en was op zijn minst ontluisterend.

“Ons werk bestaat er grotendeels uit de procedures te volgen,” legde mijn arts uit. “We werken volgens richtlijnen.” We keken elkaar even zwijgend aan.
“Officieel moet ik je dus aanraden je medicijnen te blijven gebruiken,” zei hij. Ik was met recht verbaasd. Met mijn nieuwe voedingspatroon en zonder mijn medicijnen ging het immers veel beter.
“Als ik de richtlijnen niet volg en het gaat mis….” zei hij toen het consult ten einde liep.

Keto is vooral ook lekker eten

Even later liep ik de spreekkamer uit met een recept voor een nieuwe lading medicijnen. Ik was niet van plan die te gaan halen. Ik vroeg me af of dit in strijd met de eed van Hippocrates was. Stond daar niet in dat een arts naar zijn beste oordeel en vermogen en om bestwil van zijn zieken hun een leefregel zou voorschrijven? Met andere woorden: mijn huisarts had volgens die eed mij een andere voedingspatroon moeten aanraden. Niet zomaar volstoppen met medicijnen omdat dat nou eenmaal de gang van zaken was.

Hoe langer ik erover nadenk, hoe onbegrijpelijker ik het vind. Het lijkt me namelijk compleet in te gaan tegen de ethiek van het beroep van arts. Met medicijnen overleef ik wel maar zonder medicijnen voel ik me veel beter. Ik moest alleen mijn voedingspatroon aanpassen. En dat levert natuurlijk niet zoveel geld op.

In mijn werk als programmeur probeer ik altijd te handelen volgens de eed van Hippocrates. Ik ben dan wel geen dokter maar ik probeer wel software beter te maken. In mijn code geen onnodige patches.